ورزش،شعر،فلسفه،روانشناسی،جامعهشناسی

«آسمان»همه آسمان را در گروِ ستارگانماهو خورشیدu200dِ نورافشانانگار مینمایند نگاه،اماکسی هست پهنهی غریبو خستهی آسمان رامنهای خورشیدو ماهمنهای چهرهها نقشو نماهم هرازگاهی نماید نگاه؟آیا آسمانِ تنها را دوست دارید؟من آسمانِ پر از تنهایی را میستایم جاویدمن آسمانِ را راهِ فراری از دنیای بیقرار میدانماز دنیای جهنم گفتنماز رفتنو رفتن.پاکیزه گریزکدهی آسمانزیراهمآغوشی آرام است«از محمدرضا امیدی»«کتاب فریادیآرام»...

ادامه مطلب